Don’t go bananas on people

Don’t go bananas on people, aldus een deelnemer op de vraag hoe hij de training in 1 omschrijving kon samenvatten. De appel, die op zijn dobbelsteen verscheen na de worp, deed de metafoor ontstaan. Wat hij zei, vatte helemaal samen waar het over ging. Sta het niet toe dat anderen je gek maken en welke impact heb je zelf om de situatie te veranderen? Hoe hij het zei maakte voor mij nog maar eens duidelijk hoe deelnemers het meest inzicht verkrijgen in een training.

Ik doe deze oefening aan het einde van een meerdaags leiderschapstraject voor startende leidinggevenden om te weten te komen hoe hun ervaring was. De leuke Story Cubes triggeren creativiteit en de kracht van beelden wordt meteen duidelijk. Daardoor wordt me altijd duidelijk wat het nut van deze trajecten is en welke toegevoegde waarde deze training heeft voor zowel de deelnemers als de organisatie.

Een greep uit de creatieve metaforen die ik laatst zoal te horen kreeg:

• I leave with a good vision. It’s up to me to take a decision.
• I found the door opener to create my own leadership style.
• Mijn 1ste zelfreflectie als leidinggevende, ik heb zoveel over mezelf ontdekt.
• Stop leren zeggen en buiten mezelf treden om de juiste weg te zoeken.
• Ik ben mentaal uitgedaagd, maar niet kreupel! Zo blij dat alles uitgesproken is.
• Looking at a situation and seeing a black&white fish or a coloured fish, that’s my own choice!
• I saw I have to change my vehicule from Porsche to bike… I need to slow down more.

Wanneer heeft een training voor mij zijn doel bereikt? Zodra mensen met een vergroot zelf-inzicht en goesting om iets gericht te gaan veranderen, vertrekken.
Daar stopt het echter niet. In het after-training proces moet een deelnemer, die de motivatie voelde om iets te veranderen, hier ook gericht mee aan de slag gaan. En om dan die leercurve te versterken is er “leren door falen en succes” nodig. Ervaringen en input van anderen, die met gelijkaardige situaties worstelen (en dat zijn er altijd heel veel blijkt uit de groepssessies, oef!) kunnen dan een bijzonder waardevolle bijdrage zijn. Hier loopt het vaak stroef: hoe krijg je al die deelnemers weer terug samen om over eigen successen en hindernissen te praten en elkaars leren te versterken? Ik ervaar dat terugkomsessies heel succesvol en aantrekkelijk zijn voor deelnemers. Al geloof ik ook in de kunde van een groep om dit zelf te doen. Een groep moet dan vooral geholpen worden in het opstarten en doorlopen van zo een intervisie sessie. En gestimuleerd worden om hier in het begin tijd en goesting voor vrij te maken. Om elkaar te helpen niet bananas te worden van en door anderen. Om zelf de actie in te zetten en de situatie te draaien.

Intervisie (al is het zo een droge term) is voor mij de powertool om in te zetten na een training waaruit iedereen met zoveel zin en inzicht om te veranderen vertrekt.

In 2020 verheug ik me weer op veel inspiratie, motivatie en fun tijdens deze sessies. Als trainer leer ik er ook telkens van bij! Benieuwd naar hoe ik dit aanpak of open om jouw ervaringen te delen, contact me!